یکی از مطالب جالبی که اخیرا صادق الحسینی در وبلاگ خودش مطرح کرده پرداختن به این مساله(با این زمینه و حال و هوا) است که ما چرا وبلاگ مینویسیم؟ به نظر من هر کسی ممکن است به دلیلی به وبلاگ نویسی بپردازه. برخی از انگیزه های من (ما) از نوشتن وبلاگ اقتصادی این چیزهایی که میگم بوده و آثار مثبت و منفی زیر را داره:
1- وبلاگ نویسی از فسیل شدن و تک بعدی شدن آدم ها جلوگیری میکند. خصوصا اگر وبلاگ نویس ها اقتصاد خوانده هم باشند . از آنجایی که جمع شدن اقتصاد دانان(خوانان) زیر یک سقف و همنوا شدن آنها در همه امور کار خیلی مشکلی است، امکان شکل گیری بحث های جدی و یا نسبتا جدی فراهم میشه و آدم مجبور میشه کمی به مغزش فشار بیاره .
2- برای کسانی که در ایران اقتصاد میخوانند (خارجی ها را نمیدانم) وبلاگ جای خوبی برای بحث کردن در مورد مسایل اقتصاد ایران است ؛ چیزی که متاسفانه در کلاس های درس ما جایش خالی است .
3- وبلاگ جای خوبی برای شناخت اقتصاد دانان(خوانان) در دنیاست . تعداد کسانی که در دنیا در مورد اقتصاد نظریه پردازی ویا اقتصاد میخوانند کم نیست که طبعا شناخت همه آنها برای ما ممکن نیست . در عین حال ارتباطات بواسطه وبلاگ بیش از پیش گسترش پیدا میکنه .
4- یک بار از یکی از اساتید بزرگوار که دستی هم در فلسفه دارند سوال کردیم :با توجه به اینکه ما علایق متعدد داریم به نظر شما ما چکار کنیم که متخصص بشویم و چگونه علایق خودمان را مهار کنیم؟ ایشان جواب جالب و معنا داری داد . وی گفت : همه ما بایستی تلاش کنیم تا از علم برای خود خانه ای بنا کنیم و در یک حوزه متخصص شویم . شما وقتی خانه ای برا ی خودتان ساختید دیگر خیالتان راحت است که خانه و مسکن دارید . حال ممکن است سوار مرکبی هم بشوید و برای مسافرت کوتاه یا بلند از خانه خود دور شوید . ولی خانه شما پابرجاست . وقتی متخصص شدید خانه خودتان را ساخته اید و وقتی به حوزه های مورد علاقه تان سرک میکشید در حقیقت مسافرت کوتاهی میکنید ؛ ولی به خانه خود بر میگردید .
4-1 . از نظر من وبلاگ نویسی از یک منظر حکم سفر کردن کوتاه را برای ما دارد . زمینه تخصصی هریک از ما (که ابعاد شغلی هم پیدا میکند) پابرجاست . من به شخصه بطور مستمر در حوزه تخصصی خودم مطالعه میکنم ، از کلاس های آموزشی مرتبط استفاده میکنم ُ تلاش میکنم به نرم افزارهای بیشتری تسلط پیدا کنم و درعین حال سعی میکنم دانش خودم را در آن حوزه (در حد امکان) بروز نگهدارم و بیشتر بیاموزم . ولی برا ی تنوع در کار ؛وبلاگ هم مینویسم.
5- راستش را بخواهید من از مطالبی که در وبلاگها مطرح میشود ایده های زیادی میگیرم . خیلی وقت ها چیزهایی که به ذهنم خطور میکند را در وبلاگ مینویسم تا دوستان اصطلاحا ایده من را شلاق بزنند تا از پختگی لازم برخوردار شود هر چه باشد خرد جمعی چیز مهمی است ؛از نظر من (ما) وبلاگ تنها حکم یک چرک نویس را دارد و مکان خوبی برای تضارب آرا میباشد .
6- مطالبی که در وبلاگها مطرح میشود به من دید میدهد . من معتقدم که اگر کسی شرایط اقتصاد ایران را نشناسد(با هر رویکردی) و در این زمینه تلاش نکند نمیتواند در عرصه کارشناسی حرف درست و درمان بزند و احتمال پرت و پلا گفتن اش زیاد میشود . وقتی که یک مساله اقتصادی را جلوی کسی میگذارند خیلی مهم است که جهت را درست تشخیص بدهد و ورود و خروج صحیح به مساله داشته باشد .
7- اگر کسی وبلاگ نویس باشد و مطالعه تئوریک نداشته باشد خوب نیست . متاسفانه برخی از کسانی که از محیط تحصیل جدا میشوند پس از مدتی تئوری ها از یادشان میرود . در این شرایط احتمال سخن نادرست زیاد میشود . وبلاگ نویسی خوب است به شرط عدم افراط و مطالعه در کنار آن . شاید یکی از دلایلی که ما وبلاگ گروهی ایجاد کردیم این بود که ما تعدادی دانشجوی اقتصاد و نسبتا هم فکر بودیم. به نظرمان رسید که اگر گروهی کار کنیم هم میتوانیم به امورات مهمتر زندگی و درسی بیشتر برسیم و هم اینکه در موضوعات مختلف که بیشتر درآن کار کرده ایم بنویسیم . با این شیوه مطالب با عمق بیشتر در وبلاگ گذاشته میشود .